Een man en een vrouw waren meer dan 60 jaar getrouwd.
Ze hadden alles gedeeld. Ze hadden over alles gepraat. Ze hadden geen geheimen voor elkaar, behalve dat de kleine oude vrouw een schoenendoos boven in haar kast had staan die haar man nooit mocht openen en waar hij nooit naar mocht vragen.
Al die jaren had hij nooit aan die doos gedacht, maar op een dag werd de kleine oude vrouw erg ziek en de dokter zei dat ze niet meer zou genezen.
In een poging om hun zaken te regelen, nam de kleine oude man de schoenendoos mee naar het bed van zijn vrouw. Ze vond het tijd dat hij te weten kwam wat er in de doos zat. Toen hij de doos opende, vond hij twee gehaakte poppen en een stapel geld van in totaal 95.000 dollar.
Hij vroeg haar naar de inhoud. Toen we gingen trouwen,’ zei ze, ‘vertelde mijn oma me dat het geheim van een gelukkig huwelijk was om nooit ruzie te maken. Ze vertelde me dat als ik ooit boos op je werd, ik gewoon mijn mond moest houden en een pop moest haken.’
De kleine oude man was zo ontroerd dat hij zijn tranen moest bedwingen. Er zaten maar twee Precious poppen in de doos. Ze was in al die jaren van leven en liefhebben maar twee keer boos op hem geweest. Hij barstte bijna van geluk.
Schat,’ zei hij, ‘dat verklaart de pop, maar hoe zit het met al dat geld? Waar komt dat vandaan?
Oh,’ zei ze, ‘dat is het geld dat ik verdiend heb met de verkoop van de poppen.