Zittend langs de kant van de snelweg, wachtend om snelheidsovertreders te pakken ziet een politieagent een auto langsrijden met een snelheid van 22 MPH.
Hij denkt bij zichzelf: “Deze bestuurder is net zo gevaarlijk als een snelheidsovertreder!”
Hij doet zijn lichten aan en zet de bestuurder aan de kant.
Als hij de auto nadert, ziet hij dat er vijf oude dames in zitten – twee op de voorbank en drie achterin – die doodsbang kijken, hun ogen wijd opengesperd en wit als geesten.
De vrouwelijke bestuurder, duidelijk in de war, zegt tegen hem: “Agent, ik begrijp het niet, ik reed precies de maximumsnelheid! Wat is het probleem?”
“Mevrouw,” antwoordt de agent, “U reed niet te hard, maar u moet weten dat langzamer rijden dan de maximumsnelheid ook een gevaar kan zijn voor andere bestuurders.”
“Langzamer dan de maximumsnelheid?” vraagt ze. “Nee meneer, ik hield me precies aan de snelheidslimiet… 22 mijl per uur!” zegt de oude vrouw trots.
De agent, die probeert te grinniken, legt haar uit dat “22” het routenummer was en niet de maximumsnelheid.
Een beetje beschaamd grijnsde de vrouw en bedankte de agent voor het aanwijzen van haar fout.
“Maar voordat ik u laat gaan, mevrouw, moet ik u vragen… Is iedereen in de auto in orde? Deze vrouwen lijken erg geschokt en ze hebben de hele tijd geen kik gegeven,” vraagt de agent.
“Oh, ze zijn zo weer in orde agent. We komen net van Route 119 af.”