Toen hij plaatsnam, vroeg hij de conducteur hoe laat de trein in Gladstone aankwam.
“Er is geen stop in Gladstone op woensdag,” antwoordde de conducteur.
“Wat!” riep de zakenman uit.
“Er is geen stop in Gladstone op woensdag.”
“Maar het is noodzakelijk. Ik heb daar een belangrijke vergadering.”
De conducteur is onvermurwbaar. “Dit is de wekelijkse expressdienst en er is geen stop in Gladstone op woensdag.”
Na veel geruzie werd er een compromis bereikt. De conducteur stemde ermee in om de machinist te vragen af te remmen naar 60 kilometer per uur als de trein door Gladstone reed. Hij zou de zakenman dan uit het raam van het rijtuig houden, de zakenman kon zijn benen zo snel als hij kon door de lucht laten rennen en wanneer de conducteur dacht dat zijn beensnelheid voldoende was, zou hij hem op het perron laten zakken.
Dus toen de trein Gladstone bereikte, werd dit plan uitgevoerd en de zakenman rende op volle snelheid het perron op. Hij rende over de hele lengte van het perron, in de hoop dat hij zichzelf voor het einde kon stoppen.
Net toen het laatste rijtuig van de trein hem passeerde, werd zijn kraag gegrepen door de sterke arm van een scheerder die hem door een open raam weer aan boord hees.
“Welkom aan boord, maat,” zei de scheerder, “je hebt geluk dat ik je vastgreep, er is geen halte in Gladstone op woensdag.”