Een oud Texaans vrouwtje klopte op een dag op de deur en werd geconfronteerd met een goed geklede jongeman met een stofzuiger.
“Goedemorgen,” zei de jongeman, “als ik een paar minuten van uw tijd mag, wil ik graag het allernieuwste op het gebied van krachtige stofzuigers demonstreren, rechtstreeks uit Californië.”
“Ga weg!” zei de oude vrouw, “ik heb geen geld om aan dat soort dingen uit te geven!” en ze deed de deur dicht.
Razendsnel zette de jongeman zijn voet tussen de deur en duwde hem wijd open.
“Wees niet te haastig!” zei hij. “Wacht tenminste tot je mijn demonstratie hebt gezien.”
En daarmee leegde hij een emmer paardenmest op het tapijt van haar gang.
“Als deze stofzuiger niet alle sporen van deze paardenmest van uw tapijt verwijdert, mevrouw, dan zal ik de rest persoonlijk opeten, kruis mijn hart.”
De oude vrouw stapte achteruit en zei: “Wacht hier terwijl ik een lepel ga halen. Ik hoop dat je een goede eetlust hebt, want ze hebben vanmorgen mijn elektriciteit afgesloten.”