Er is een fabriek die het Tickle Me Elmo speelgoed maakt.
Het speelgoed lacht als je het onder de armen kietelt.
Lena wordt aangenomen bij de Tickle Me Elmo fabriek en ze meldt zich stipt om 8.00 uur voor haar eerste dag.
De volgende dag wordt er om 8:45 uur geklopt op de deur van de personeelsmanager. De Voorman gooit de deur open en begint te tieren over de nieuwe werknemer.
Hij klaagt dat ze ongelooflijk langzaam is en dat de hele lijn achterloopt, waardoor de hele productielijn achterloopt op schema.
De personeelsmanager besluit dat hij dit met eigen ogen moet zien, dus marcheren de twee mannen naar de fabrieksvloer. Als ze daar aankomen is de lijn zo verstopt dat er overal Tickle Me Elmo’s liggen en ze beginnen zich echt op te stapelen.
Aan het einde van de rij staat Lena omringd door bergen Tickle Me Elmo’s. Ze heeft een rol pluche rode stof en een enorme zak met kleine knikkers.
De 2 mannen kijken vol verbazing toe hoe ze een klein stukje stof afknipt, om twee knikkers wikkelt en voorzichtig het pakketje tussen Elmo’s benen begint te naaien.
De personeelsmanager barst in lachen uit. Na een paar minuten hysterisch lachen vermand hij zich en stapt naar Lena toe.
“Het spijt me,” zegt hij tegen haar, nauwelijks in staat om een strak gezicht te houden, ”Maar ik denk dat je de instructies die ik je gisteren gaf verkeerd begrepen hebt.”
“Jouw taak is om Elmo twee testkietels te geven.”