Lieve mama & papa,
Het gaat goed met me. Ik hoop met jullie ook. Zeg tegen mijn grote broers Doug en Phil dat het leger beter is dan werken op de boerderij – zeg tegen ze dat ze snel slim moeten zijn voordat alle banen weg zijn! Ik was in het begin een beetje traag met wennen, omdat je pas om 6 uur ‘s ochtends uit bed hoeft. Maar nu slaap ik graag uit, want voor het ontbijt hoef je alleen maar je bed op te maken, je laarzen te poetsen en je uniform schoon te maken. Geen koeien om te melken, geen kalveren om te voeren, geen voer om te stapelen – niets!!! Je moet wel douchen, maar dat is niet zo erg, want er is veel warm water en zelfs een lamp om te zien wat je doet!
Bij het ontbijt krijg je cornflakes, fruit en eieren, maar er is geen kangoeroe biefstuk of buidelrat stoofpot zoals mama maakt. Pas ‘s middags krijg je weer te eten en tegen die tijd zijn alle stadsjongens dood omdat we een ‘routemars’ hebben gelopen – het is net alsof je naar de windmolen achter in de wei loopt!!!
Deze zal mijn broers Doug en Phil doden van het lachen. Ik krijg steeds medailles voor schieten – ik weet niet waarom. De bullseye is zo groot als het achterwerk van een buidelrat en hij beweegt niet en hij schiet niet terug zoals de Johnsons deden toen onze grote schrobstier in hun prijskoeien kwam voor de Ekka vorig jaar! Het enige wat je hoeft te doen is het jezelf gemakkelijk maken en het doel raken! Je hoeft niet eens je eigen patronen te laden, ze worden geleverd in kleine doosjes, en je hoeft jezelf niet tegen de rolbeugel van de roeischiettruck te houden als je herlaadt!
Soms moet je worstelen met de stadsjongens en moet ik heel voorzichtig zijn