Een jongetje ligt in bed en wil naar het toilet.
Dus hij stapt uit bed, rent de trap af naar de woonkamer en treft daar zijn moeder aan die met een stel vriendinnen aan het kletsen is.
“Mama,” schreeuwt het jongetje uit volle borst, “IK MOET PISPEN! I GOTTA PISS!”
Onnodig te zeggen dat de moeder gekrenkt is door het taalgebruik van haar zoon in het bijzijn van haar gasten en de jongen een standje geeft. “Quentin, dat woord schreeuwen we NIET in dit huis! Fluister de volgende keer gewoon, oké?”
Het jongetje knikt schaapachtig. Zijn moeder neemt hem mee naar de badkamer en stopt hem weer in bed.
De volgende nacht staat kleine Quentin te popelen om weer naar het toilet te gaan.
Dus stapt hij uit bed, rent de trap af naar de woonkamer en daar zit zijn moeder met haar vriendinnen een glas wijn te drinken.
“Mam, ik moet fluisteren, ik moet fluisteren!”
Mama verontschuldigt zich en neemt Quentin mee naar de badkamer, glimlachend om de onschuldige vergissing van haar zoon, maar opgelucht dat hij in ieder geval discreter was dan de vorige keer. Ze neemt Quentin mee naar boven en stopt hem in bed. “Goed gedaan, lieverd,” zegt ze terwijl ze hem een nachtzoen geeft, “dat was veel beleefder.”
Er gaan een paar nachten voorbij en zie, het jongetje staat te popelen om weer naar het toilet te gaan.
Dus hij stapt uit bed, rent de trap af naar de woonkamer en daar zit zijn vader tv te kijken.
“Pap!”, zegt Quentin zachtjes, “ik moet fluisteren, ik moet fluisteren!”.
“Ach, is dat zo, kleine vriend?” zegt papa, zijn ogen gericht op de televisie. “Kom hier en fluister in papa’s oor.”