Een reiziger, net aangekomen uit de heuvels van Appalachia in de bruisende straten van New York City, slentert een trendy bar binnen en bestelt vol vertrouwen drie glazen ambachtelijk bier.
Hij installeert zich in een gezellig hoekje en neemt afgemeten slokjes uit elk glas.
Als hij de laatste druppels op heeft, loopt hij terug naar de bar en vraagt om nog een rondje van drie.
De barman, geïntrigeerd door het eigenaardige ritueel, leunt naar hem toe en zegt: “Weet je, de smaak van het bier wordt minder nadat het is ingeschonken. Zou het niet aangenamer zijn om één voor één te bestellen?”
Met een twinkeling in zijn ogen antwoordt de reiziger: “Ah, maar ziet u, ik kom uit een familie van drie broers. De ene woont in Tennessee, de andere in Kentucky.”
“Toen we afscheid namen van ons huis in de bergen, beloofden we onze band te eren door samen iets te drinken in de geest. Dus drink ik een glas voor elk van mijn verwanten en een voor mezelf.”
Onder de indruk van het sentiment knikt de barman begrijpend en laat de reiziger aan zijn traditie over.
Week na week wordt de reiziger een vertrouwd gezicht aan de bar, trouw aan zijn routine van drie glazen per keer.
Dan, op een noodlottige dag, komt hij binnen en vraagt slechts om twee glazen.
Er valt een stilte over de stamgasten als ze deze afwijking van de norm waarnemen.
Wanneer hij terugkeert naar de bar voor de tweede ronde, condoleert de barman hem op een sympathieke toon met het veronderstelde verlies.
De reiziger is even verbijsterd, maar krijgt dan een grijns op zijn gezicht als hij zich het misverstand realiseert.
“Oh, niet nodig f